از دیدار تو برمیگردم9

+امروز بعد از کلاس که برگشتم بهش زنگ زدم و باهاش قرار گذاشتم که برم دنبالش و با هم بریم دور بخوریم؛ اما در واقع میخواستم کادوی تولدش رو بهش بدم که براش گرفته بودم. خلاصه حدود نیم ساعت تا چهل دقیقه دور خوردیم و بعد رسوندمش و بعدشم رفتم خونه عمه م.

+ میدونم پیش خودتون میگید این دختر دیوونه ست که یه روز میاد از خوشحالیاش با اون مینویسه و یه بار ازش شکایت میکنه.

چیکار کنم خب دست خودم نیس؛ الانم جای اینکه خوشحال باشم که امروز دیدمش؛ ناراحتم. خیلی هم ناراحت. نمیتونم به شما دقیق حس و حالم رو توضیح بدم. دلشوره دارم؛ خیلی هم زیاد. استرس و اضطرابم دارم. نگرانم هستم؛ هرچی حسه بده دارم. نمیدونمم باید چیکار کرد تنها راه صبر و زمانه.

کاش تنهایی نبود؛ یا اینکه بود اما آدما جفت آفریده نمیشدن. میدونم که دیگه مثل قبل دوستم نداره و هرگز هم نخواهد داشت. راضی به تموم کردن هم نمیشه چون هر دوتامون میترسیم؛ یا حداقلش اینه که من میترسم؛ میترسیم که اگه تموم شه چی قراره سر اون یکی بیاد.

نمیدونم شایدم اینا فقط حسای مسخره ی من باشه، به نظر نمیاد که برای اون مهم باشه؛ ولی خب فرو خوردن بغضات و خندیدن دایمی خیلی سخته. میدونم حقمه؛ حقمه چون در حقش بدی کردم و دنیا اونقدر کوچیکه که وقتی در حق کسی که دوستش داری بدی کنی خیلی زود مجازاتش رو میکشی، شاید اون روزایی که اون داشت شدت تنهایی؛ ناراحتی و عذاب له میشد و من داشتم با دوستام خوش میگذروندم و میخندیدم؛ آهی کشیده باشه و اون آه الان دامن منو گرفته باشه.

+اینبار انگار بهم الهام شده که یه اتفاقی قراره بیوفته؛ اتفاقی که تهش برای اون خوب و برای من پر از درد و رنج باشه. ترجیح میدم قبل از اینکه این اتفاق بیوفته زندگیم به پایان برسه هرچند که میدونم خدا به ترجیح ما هیچ اهمیتی نمیده.

+دلم نمیخواست این حرفا رو بزنم و شماها رو هم ناراحت کنم؛ همیشه سعی کردم قوی باشم؛ اما قوی ترین دختر دنیا هم که باشی؛ آخرش یه جا کم میاری؛ یه جا نقطه ضعفته و هر چقدرم تلاش کنی از اون نقطه ضربه میخوری.

+زندگی هیچ وقت اندازه ی تنم نشد نمیدونم چرا؟! حتی زمانی که خودم بریدم و خودم دوختم. بزرگترین آرزوی زندگیم الان اینه که روزی بیاد که به تمام روزای الانم بخندم. خدا کنه که حداقل اون روز دور نباشه :(